Alpy Sztubajskie

Pasmo górskie Alp Sztubajskich ze słynnym lodowcem Stubai rozciąga się na południowy zachód od Innsbrucka, między Wipptal w Południowym Tyrolu a Ötztal w Północnym Tyrolu.

Alpy sztubajskie – szczyty

Silnie zlodowacone pasmo górskie Alp Stubajskich wraz z Alpami Ötztalskimi stanowi największe wzniesienie w Alpach Centralnych. Najwyższym szczytem pasma górskiego jest elegancko ukształtowany Zuckerhütl (3507 m npm), który znajduje się w pobliżu granicy z Południowym Tyrolem. Inne giganty górskie o wysokości ponad 3400 m to Schrankogel, Wilde Pfaff i Wilde Freiger.


Najwyższy szczyt: Zuckerhütl (3507 m n.p.m.), pierwsze wejście w 1863 r. Joseph Antona Spechta i Alois Tanzera
Najważniejsze góry: Cabinetogel, Wilder Pfaff, Wilder Freiger, Wilde Leck, Stubaier Wildspitze, Habicht, Pflerscher Tribulaun, Gamskogel, Serles
Lokalizacja : Tyrol Północny (Austria) i Tyrol Południowy (Włochy)


Pasmo górskie Alp Sztubajskich składające się z wapiennych gór i gnejsów, graniczy z Alpami Tuxertalskimi, Alpami Zillertalskimi, Alpami Ötztalskimi i Sarntalskimi, a także z łańcuchem Mieming i górami Karwendel. Swoją nazwę zawdzięczają Dolinie Stubai o tej samej nazwie, największej bocznej dolinie Wipptal. Znajduje się tam również największy austriacki teren narciarski na lodowcu: lodowiec Stubai, który jest otwarty od września do maja.

Dla wszystkich, którzy kochają górskie wyprawy latem i wyprawy narciarskie zimą, Alpy Sztubajskie (po włosku Alpi dello Stubai) to prawdziwy raj. Popularnym celem wycieczek pieszych po południowej stronie Tyrolu jest wysoki na 3195 m Becherhaus, najwyższe schronisko w Południowym Tyrolu. Około 6-godzinna wędrówka rozpoczyna się w Maiern w tylnej części doliny Ridnaun.

Alpy Sztubajskie – schroniska

W Alpach Sztubajskich znajdują się następujące schroniska Niemieckiego, Austriackiego i Włoskiego Klubu Alpejskiego oraz prowincji Południowy Tyrol:

  • Adolf-Pichler-Hütte (w pobliżu Kalkkögeln)
  • Amberger Hut (w Sulztal )
  • Becherhaus (na środkowym głównym grzbiecie)
  • Bremer Hütte (niedaleko Gschnitz)
  • Brunnenkogelhaus
  • Dresdner Hut (na terenie narciarskim)
  • Elferhütte (w pobliżu Neustift)
  • Franz-Senn-Hut (w Oberbergtal)
  • Hildesheimer Hütte (am Windachtal)
  • Hochstubaihütte (na Wildkarspitze)
  • Innsbrucker Hütte (w Gschnitztal)
  • Magdeburger Hütte (w dolinie Pflersch )
  • Müllerhütte (na środkowym głównym grzbiecie)
  • Neue Bielefelder Hütte (w regionie narciarskim Hochoetz )
  • Neue Regensburger Hütte (w pobliżu Falbeson)
  • Nürnberger Hütte (niedaleko Ranalt)
  • Potsdamer Hütte
  • Peter-Anich-Hut
  • Pforzheimer Hütte (niedaleko St. Sigmund im Sellrain)
  • Schneeberghütte (między Passeiertal i Ridnauntal)
  • Schweinfurter Hut
  • Siegerlandhütte (w Windachtal)
  • Starkenburger Hut (niedaleko Neustift)
  • Sulzenauhütte (niedaleko Ranalt)
  • Teplitzer Hütte (Ridnauntal)
  • Tribulaunhütte (w dolinie Pflersch )
  • Westfalenhaus (w pobliżu St. Sigmund im Sellrain)
  • Winnebachseehütte (niedaleko Gries w Sulztal )

W Alpy Sztubajskie można się dostać przez Stubaital, Ötztal, Gschnitztal i Sellraintal lub z Południowego Tyrolu przez Passeiertal, Ridnauntal i Pflerschtal.

Stubaier Höhenweg jest wysokogórskim szlakiem turystycznym o długości ok. 120 km, który łączy osiem schronisk po obu stronach doliny Stubai.

14 października 2020
Schrankogel wyprawa

Schrankogel. Relacja z wejścia na trzytysięcznik w Alpach Sztubajskich

Czy myślisz o zdobyciu swojego pierwszego trzytysięcznika? Jeśli tak, to Schrankogel jest idealną górą, aby przekroczyć po raz pierwszy wysokość z trójką z przodu. Zapraszam Cię do przeczytania relacji z wejścia na ten sz